جشن روز والینتین به زمانهای بسیار دور, زمانی که در روم برای ادا کردن احترام برای خدای حاصل خیزی جشن "مهمانی لوپریکال" مربوط  بود , میشه. این جشن هرساله در 15 فوریه برگذار میشد. با گذشت زمان, در عید لوپریکال( 14 فوریه) یک تشریفات بنام نقاشی اسم فراهم می شد که طی آن پسری اسم دختری را بین هزاران اسم انتخاب می کرد و می نوشت, کسی که معشوقه آن پسر در طی آن سال بود. این داستانها معمولا تو کل دنیا اکثر در روم درست میشند. بعد از, این روز (14 فوریه) برحسب افسانه,  شیطان پسر ونوس  خدای عاشقی برگرفته شده است. عاشقها از بین سنها این روز بعنوان روز خودشان, یک روز برای جشن گرفتن احساسات لطیف انسانی, انتخاب کردند.    

عاشق همیشگی که مقلب به والنتین و سرچشمه نوشتن نامه های عاشقانه در این روز, بیشاپ والینتین است. او یک کشیش در زمان کلودیوس بی رحم و ظالم بود. در آن زمانی کاودیوس امر کرد که کشیشها و راهبه ها حق صحبت کردن در مورد ازدواج را ندارند. والینتین این موضوع رو قبول نکرد و مخفیانه به اعقاید قبلی عمل می کرد. او برای نافرمانی محبوس شد با این حال او از اعتقادش برنگشت.  در طی حبس بیشاپ, دختر جیلر دوست والینین شد و بیگناهی اونو ثابت کرد. زمانی که کلودیوس از این که والینتن طی حبس از باور خود باز نگشت او رو اعدام کرد.

 هر چند, در ان روز والینتین کشته شد اما یه نامه به دوستش نوشت,  'the jailer's daughter' and signed it - 'From Your Valentine'  این مرد بزرگ برای باوری که داشت, برای عشقی نسبت به خدایش داشت, برای انتخابی با زبانی بسته عاشق بود, کشته شد. 14 فوریه روز والینتین نام گرفت داستانی از مردی که به خاطر امر مقدس ازداج که بهش اعتقاد داشت کشته شد, یک مرد که عاشق , دختر جیلر شده بود و نوشتن نامه های عاشقهنه را شروع کرد.